Łagodny patologia nie mogą ćwiczyć, a przy umiarkowanym na skórze (szczególnie nóg), wysypka z małopłytkowością - spot zasinienie (wybroczyny), czerwony lub fioletowy. Jeśli liczba płytek krwi jest mniejsza niż 10-20 tysięcy / μl. Spontaniczne powstawanie krwiaków (plamica), krwawienie z nosa i dziąseł. Badanie krwi u noworodka - 17 dzień życia - dziewczynka. Od 3 dnia została zastosowana fototerapia z powodu silnej żółtaczki - naświetlanie trwało 2,5 doby z małymi przerwami. Leukocyty - 8.90 (na wyniku w normie); Erytrocyty - 2.57 (poniżej normy); Hemoglobina - 8.90 g/dL (poniżej normy); Hemato Gazometria krwi wykonywana jest rutynowo u 10% noworodków bezpośrednio po narodzinach. Ocenie podlega zarówno gospodarka kwasowo-zasadowa, jak również saturacja u dziecka, która pozwala na dokonanie oceny wydolności oddechowej noworodka. U noworodków interpretacja wyników opiera się na pięciu parametrach: pH, pO2, SaO2, HCO3 oraz BE. Natomiast zakażenie krwi u noworodka najczęściej wynika z infekcji: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus agalactiae oraz Haemophilus influenzae. Najważniejsze pozostaje jednak pytanie – kiedy z zakażenia krwi rozwija się sepsa i dlaczego tak się dzieje. Nie każde zakażenie krwi prowadzi do rozwoju zakażenia całego organizmu. . Małopłytkowość to zmniejszona liczba płytek krwi. Małopłytkowość stwierdza się, kiedy liczba płytek krwi we krwi obwodowej wynosi 60 lat częstość zachorowań jest podobna u obu płci. Małopłytkowość – przyczyny Przyczyny małopłytkowości mogą być różne. Małopłytkowość jest najczęściej spowodowana zmniejszeniem wytwarzania płytek w szpiku, ich nadmiernym niszczeniem we krwi (wskutek działania czynników immunologicznych lub nieimmunologicznych) lub zaburzonym zużywaniem w organizmie. Może ona wynikać z niedostatecznej produkcji płytek krwi w szpiku kostnym. Jest to stan wrodzony (rzadko, zazwyczaj ujawnia się w dzieciństwie) lub nabyty. Do przyczyn nabytego zmniejszenia produkcji płytek krwi należą: aplazja szpiku (nabyta niedokrwistość aplastyczna, nocna napadowa hemoglobinuria, nabyta wybiórcza aplazja megakariocytowa), małopłytkowość cykliczna (spadek liczby płytek krwi regularnie co 21–39 dni, najczęściej u młodych kobiet), małopłytkowości niedoborowe (niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego, niedokrwistość z niedoboru żelaza [rzadko], niedobór miedzi), zajęcie szpiku przez nowotwory układu krwiotwórczego i chłonnego, przerzuty nowotworowe, choroba Gauchera, gruźlica, włóknienie szpiku, zespół hemofagocytowy, uszkodzenie szpiku przez czynniki fizyczne i chemiczne (promieniowanie jonizujące, leki mielosupresyjne [uszkadzające szpik], diuretyki tiazydowe, estrogeny, alkoholizm i zatrucie alkoholem etylowym, zakażenia wirusowe). Małopłytkowość może też być wynikiem nadmiernie szybkiego usuwania płytek z krążenia, np. wskutek działania przeciwciał. Jest to tzw. małopłytkowość immunologiczna. Występuje ona wówczas, gdy organizm nie jest w stanie prawidłowo rozpoznać płytek krwi jako elementu organizmu i traktuje je jako komórki „obce”, próbując unieszkodliwić. Może również zaburzać prawidłową produkcję trombocytów w szpiku kostnym. Taki stan występuje jako rzadkie powikłanie przetoczenia krwi lub produktów krwiopochodnych, w przebiegu niektórych infekcji, w przebiegu chorób z autoagresji, u niektórych kobiet w ciąży, u pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego, a także w przebiegu terapii niektórymi lekami, głównie heparyną, a także niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, niektórymi antybiotykami, solami złota i szeregiem innych leków, a także po szczepionce przeciwko SARS-CoV-2. Nieimmunologiczne przyczyny nadmiernego usuwania płytek z krwiobiegu to zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) oraz zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS). Kolejną przyczyną małopłytkowości może być zwiększony wychwyt i niszczenie płytek krwi przez nieprawidłowo funkcjonującą śledzionę, czyli tak zwany hipersplenizm. Niekiedy stwierdza się tzw. małopłytkowość rzekomą, powstającą na skutek nieprawidłowego zlepiania płytek w probówce, do której pobrano krew. W takim przypadku oznaczenie liczby płytek krwi może być fałszywie zaniżone pomimo ich prawidłowej liczby we krwi pacjenta. Aby uzyskać poprawny wynik, należy pobrać krew do probówki zawierającej specjalny odczynnik chemiczny – cytrynian sodu lub heparynę. Małopłytkowość - objawy U osób z małopłytkowością objawy skazy krwotocznej zwykle są widoczne dopiero, gdy liczba płytek spadnie poniżej 30 000/µl. U każdego pacjenta objawy mogą być inne, najczęściej nie ma prostej zależności pomiędzy liczbą płytek a nasileniem objawów. U chorych z małopłytkowością objawy mogą występować przewlekle lub napadowo. Najbardziej typowe dla małopłytkowości są: krwawienia ze skóry lub błony śluzowej, takie jak krwawienia z nosa, przedłużające się, obfite miesiączki, krwawienia z dziąseł po ekstrakcji zębów, zwiększona skłonność do występowania podbiegnięć krwawych (tzw. sińców), wybroczyny (drobne, punktowe, żywoczerwone zmiany na skórze). Często mogą wystapić krwawienia z dziąseł, dróg moczowych czy dróg rodnych u kobiet. Do rzadkich, ale ciężkich powikłań zalicza się krwawienia z przewodu pokarmowego (wymioty podbarwione krwią lub wymioty ciemną, fusowatą treścią, zmiana koloru stolca na bardzo ciemny, „smolisty”) lub wewnątrzczaszkowe (nagle występujące zaburzenia neurologiczne, jak zawroty głowy, drętwienie ciała lub kończyn, niedowłady kończyn lub twarzy, zaburzenia mowy). Co robić w przypadku wystąpienia objawów małopłytkowości? W przypadku wystąpienia objawów, które mogą wskazywać na małopłytkowość, należy zgłosić się do lekarza POZ, który zaplanuje podstawowe badania krwi. Jeżeli wykryte zostaną nieprawidłowości sugerujące zaburzenia dotyczące płytek krwi, konieczna będzie dalsza diagnostyka szpitalna w poradni hematologicznej lub na odpowiednim oddziale szpitalnym w celu ostatecznego ustalenia rozpoznania i rozpoczęcia leczenia. Jeżeli pacjent chorujący na jedną z płytkowych skaz krwotocznych zauważy u siebie nasilenie dolegliwości, powinien niezwłocznie nawiązać kontakt ze swoim lekarzem prowadzącym oraz wykonać kontrolną morfologię krwi w celu ustalenia aktualnej liczby płytek. Rozpoznanie zbyt małej liczby płytek krwi Rozpoznanie małopłytkowości ustala się na podstawie zmniejszonej liczby płytek w morofologii krwi. W ramach dalszej diagnostyki wykonuje się rozszerzone badania krwi w celu określenia przyczyn małopłytkowości i wykrycia ewentualnych powikłań. W większości przypadków konieczne jest badanie szpiku kostnego, czyli punkcja albo trepanobiopsja szpiku kostnego. Za pomocą tego badania można dokładnie ocenić, jak wygląda produkcja krwi: czy obecne są komórki odpowiedzialne za produkcję płytek krwi (megakariocyty), czy ich wygląd i funkcja są prawidłowe. Można również stwierdzić, czy obecne są nieprawidłowości mogące wstrzymywać produkcję płytek krwi. Rozpoznanie choroby opiera się na całościowej ocenie objawów klinicznych pacjenta, nieprawidłowej liczbie trombocytów obserwowanych w morfologii krwi, ewentualnych nieprawidłowościach w badaniu szpiku kostnego i trepanobiopsji. Osobno rozważa się również dodatkowe okoliczności, jak ciąża, aktualnie trwająca infekcja lub stosowanie leków mogących zaburzyć prawidłową produkcję i czynność płytek krwi. Leczenie małopłytkowości Leczenie małopłytkowości jest uzależnione od jej przyczyny, ponieważ często jest ona skutkiem innych chorób, stanów lub przyjmowanych leków. W zależności od rozpoznania leczenie można podjąć niezwłocznie lub w przypadku wystąpienia objawów klinicznych. Celem leczenia nie jest przywrócenie prawidłowej liczby płytek krwi, tylko zabezpieczenie pacjenta przed wystąpieniem istotnych krwawień. Szacuje się, że liczba płytek zapewniająca sprawne działanie układu krzepnięcia to około 30–50 000/µl. Wyższe wartości będą wymagane przed zabiegami chirurgicznymi. Postępowanie lecznicze obejmuje: wykluczenie leków mogących powodować małopłytkowość; w razie stwierdzenia małopłytkowości znacznego stopnia niezbędne może być przetoczenie koncentratu krwinek płytkowych; stosowanie leków z grupy glikokortykosteroidów, co może spowodować stopniowe zwiększenie liczby płytek do wartości zabezpieczających prawidłowe funkcjonowanie układu krzepnięcia; stosowanie dożylnego preparatu immunoglobulin (w skrócie IVIG); antybiotykoterapię w celu leczenia zakażeń mogących skutkować małopłytkowością (z wyeliminowaniem zakażenia Helicobacter pylori włącznie); stosowanie leków immunosupresyjnych jako leczenie kolejnego rzutu w razie niepowodzenia leczenia glikokortykosteroidami; u niektórych pacjentów wskazane może być usunięcie śledziony (splenektomia); w leczeniu małopłytkowości wrodzonych czasami stosuje się przeszczepienie szpiku kostnego. Małopłytkowość to często choroba przewlekła, której wyleczenie nie jest możliwe, a terapia ma na celu ograniczenie objawów choroby i zapobieganie powikłaniom. W wypadku chorób uwarunkowanych genetycznie, cechujących się ciężkim przebiegiem, skutecznym leczeniem jest stosowane czasami przeszczepienie szpiku kostnego. W przypadku, gdy zaburzenia dotyczące płytek krwi spowodowane są stosowaniem leków, ich odstawienie może skutkować powrotem do zdrowia. Podobnie małopłytkowość ciężarnych, która z reguły ustępuje po porodzie. Na ogół wskazana jest regularna kontrola morfologii krwi w celu oceny liczby płytek. Prowadzący lekarz hematolog ustala częstość wizyt kontrolnych. Co robić, aby uniknąć zachorowania na małopłytkowość? Wskazane jest unikanie leków wymienionych powyżej, a jeżeli niemożliwe jest zmniejszenie ich stosowania, należy regularnie kontrolować morfologię krwi. Wskazane jest również ograniczenie spożycia alkoholu. Małopłytkowość: znajdź hematologa w twojej okolicy Podwyższone CRP u dziecka najprawdopodobniej spowodowane jest infekcją. Stężenie białka C reaktywnego w krwi pomaga ustalić przyczynę infekcji. CRP nieprzekraczające 40 mg/L najczęściej jest wynikiem infekcji wirusowej, na którą antybiotyk nie zadziała!Wysoki wynik CRP – 100 mg/L lub wyższy, wskazuje na zakażenie bakteryjne i konieczność leczenia antybiotykiem. Może oznaczać również zatrucie toksynami, zapalenie wątroby czy inną chorobę związaną ze stanem zapalnym. Norma CRP dla dzieciWynik, który nie wzbudza powodów do niepokoju to poziom CRP poniżej 8 mg/L – jest to norma dla starszych dzieci oraz dorosłych. W przypadku noworodków i niemowlaków CRP nie powinno przekraczać 5 mg/L. Po porodzie najczęściej stabilizuje się na poziomie nie przekraczającym 3 mg/ i wysokie CRP u dziecka – co może oznaczać?Podwyższony lub wysoki wynik CRP jest najczęściej oznaką infekcji lub stanu zapalnego. Z punktu widzenia skuteczności leczenia, w tym zastosowania antybiotyków – ważne jest ustalenie, czy mamy do czynienia z infekcją wirusową, czy bakteryjną. Można to ustalić na podstawie wyniku badania CRP (wynik wyrażony jest w mg/L).CRP 20, 30 i 40To stężenia, które wskazują na duże prawdopodobieństwo rozwoju infekcji wirusowej. Infekcje tego typu są charakterystyczne dla większości zakażeń górnych dróg oddechowych oraz przeziębienia i grypy. Za wirusowe infekcje odpowiedzialne są głównie wirusy RSV, HSV, EBV (ang. Epstein-Barr Virus), rinowirusy, adenowirusy oraz wirusy grypy i w przypadku infekcji gardła, która objawia się silnym bólem i obecnością nalotu ropnego na migdałkach – stężenie CRP może wzrastać. Najczęściej, jeżeli CRP nie przekracza 40 możemy mieć do czynienia z mononukleozą, wywołaną przez wirusa TEŻ: jak odróżnić anginę od mononukleozy?Infekcje wirusowe leczy się objawowo, w żadnym wypadku nie stosuje się 40 – 100Dziecko z CRP 40 – 100 ma najprawdopodobniej rozwijającą się infekcję bakteryjną, w przypadku której stosuje się leczenie antybiotykiem. Zakażenia miejscowe np. wywołana przez paciorkowce bakteryjna angina ropna, rozwijająca się w gardle – może powodować podniesienie CRP powyżej 40. Również inne infekcje bakteryjne związane z zakażeniem dróg moczowych czy układu pokarmowego (Escherichia coli, Salmonella, Helicobacter pylori) mogą powodować wzrost białka C służy również do monitorowania skuteczności leczenia – po zastosowaniu antybiotyku CRP powinno dziecko nie ma objawów infekcji, to CRP powyżej 40 świadczy o nasilającym się stanie zapalnym toczącym się w organizmie. Wymaga to dalszej diagnostyki i konsultacji z 100 – UWAGA!Wysokie CRP u dziecka – na poziomie 100 oraz wyższe wartości wskazują na groźne zakażenia o podłożu bakteryjnym. Mogą oznaczać również nasilony stan zapalny, zatrucie toksynami lub uszkodzenie tym wypadku wskazana jest pilna konsultacja z lekarzem!W szczególnych przypadkach poziom CRP może wzrosnąć nawet kilkadziesiąt razy ponad normę – bardzo wysokie CRP może przekraczać nawet 1000 mg/L (np. zapalenie płuc).Czy jest coś takiego jak za niskie CRP?Nie ma czegoś takiego jak zbyt niskie CRP – wynik badania nie może być „za niski”. W diagnostyce laboratoryjnej obowiązuje ściśle określona norma – od 0 do 8 wynik uznawany jest za szybko zbadać poziom CRP u chorego dziecka?U dzieci, szczególnie tych poniżej 5 roku życia krew do badania pobiera się z opuszka palca. Pozwala to zaoszczędzić dziecku „traumy igłowej” przy pobieraniu krwi z żyły. Aby sprawdzić jaki jest wynik CRP wystarczy niewielka kropla pomocą przychodzą szybkie testy diagnostyczne wykonane w technologii point of care. Dostępne w aptekach testy paskowe CRP pozwalają na uzyskanie wyniku badania krwi z palca w ciągu zaledwie kilku minut, co umożliwia podjęcie szybkiego i skutecznego CRP zgodny z rekomendacjami lekarzy powinien oznaczać białko CRP w zakresie, co najmniej 8 -100 mg/L! Kiedy wykonywać test CRP u dzieci?Badanie wykonuje się w przypadku:występowania objawów grypopodobnych lub przeziębieniapodejrzenia stanu zapalnegoinfekcji dróg oddechowychinfekcji gardłazapalenia gardła, anginy i migdałków podniebiennychmononukleozy zakaźnej (EBV)zapalenia ucha środkowegozapalenia krtani, tchawicy i oskrzeliJak wykonać test CRP?Większość ostrych zakażeń dróg oddechowych (nawet ponad 80%) ma podłoże wirusowe – przy których CRP jest zazwyczaj niskie lub lekko Sapilak B. i wsp.: Ocena przydatności oznaczeń białka C-reaktywnego metodami półilościową i ilościową w diagnostyce infekcji górnych dróg oddechowych, Family Medicine & Primary Care Review 2012, 14, 3: 431–433. [2] Jaye Waites Clinical applications of C-reactive protein in pediatrics. Pediatr. Infect. Dis. J. 1997, 16, 735-47. [3] Huddy J. at all : Point-of-care C reactive protein for the diagnosis of lower respiratory tract infection in NHS primary care: a qualitative study of barriers and facilitators to adoption, BMJ Open 2016. [4] A. Muszyńska i wsp.: Przydatność szybkich testów CRP (NycoCard II® CRP) w codziennej pracy lekarza rodzinnego w aspekcie racjonalizacji wskazań do antybiotykoterapii w ostrych infekcjach, Family Medicine & Primary Care Review 2007, 9, 4: 998–1006. [5] Biernat M.: Zakażenia górnych dróg oddechowych. Badanie morfologiczne ocenia liczbę oraz objętość płytki (MPV). Zmniejszenie liczby płytek nazywamy małopłytkowością lub trombocytopenią, zaś zwiększenie - nadpłytkowością lub trombocytozą. Skąd się biorą płytki krwi? Trombocyty, tak jak inne elementy krwi, powstają w szpiku kostnym. Postacią bezpośrednio poprzedzającą dojrzałą postać płytki krwi jest megakariocyt, który jest większy i w przeciwieństwie do płytek krwi posiada jądro komórkowe. Ile powinno być płytek krwi? Liczba płytek krwi Płytki żyją w krwioobiegu około 8-12 dni, po czym ulegają rozkładowi w śledzionie oraz wątrobie. Prawidłowa wartość płytek krwi wynosi 150000 do 400000/ul (150-400 K/ul). O małopłytkowości mówimy gdy liczba trombocytów wynosi poniżej 100000/ul. Poziom płytek 35000-4000/ul zapewnia jeszcze ich funkcję hemostatyczną, ale wartość poniżej 10000/ul jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Przy najmniejszym urazie może dojść do ciężkiego, niemożliwego do opanowania krwotoku, może dochodzić także do krwawień samoistnych. Trombocytopenię dzieli się na: wywołane niedostatecznym wytwarzaniem megakariocytów w szpiku kostnym (tak zwane małopłytkowości centralne); spowodowane nadmiernym usuwaniem płytek krwi z krążenia (małopłytkowości obwodowe), najczęściej na tle autoimmunologicznym; wywołane nierównomiernym rozmieszczeniem płytek krwi w ustroju; wywołane rozcieńczeniem płytek krwi. Sprawdź: Badania krwi - vademecum Co to jest małopłytkowość rzekoma? W przypadku trombocytopenii, która nie koreluje ze stanem pacjenta i jego objawami, zawsze należy wykluczyć, tak zwaną małopłytkowość rzekomą. Jest to zjawisko do którego dochodzi w wyniku badania laboratoryjnego krwi. Odczynnik EDTA używany do badania może powodować łączenie się płytek w duże agregaty które następnie nie są zliczane przez analizator i w ten sposób dochodzi do zaniżenia liczby płytek. Podejrzenie małopłytkowości rzekomej jest wskazaniem do wykonania badania z użyciem innych odczynników i mikroskopowej oceny rozmazu krwi. Objętość, rozkład i hematokryt płytkowy Badanie morfologiczne ocenia nie tylko liczbę, ale także średnią objętość płytki krwi (MPV), która prawidłowo powinna wynosić około 7,5 do 10,5 fl. Zmniejszenie zarówno MPV, jak i liczby płytek, wskazuje na upośledzenie wytwarzania trombocytów w szpiku kostnym, czyli o małopłytkowości centralnej. Natomiast zwiększenie MPV z współistnieniem małopłytkowości świadczy o utracie lub niszczeniu płytek. Na wyniku badania morfologicznego zobaczymy także wskaźnik rozpiętości rozkładu płytek (PDV) oraz hematokryt płytkowy (PCT) ale dane te nie mają dużego zastosowania diagnostycznego. Zobacz też: Interpretacja wyników badania morfologicznego krwi Nadpłytkowość zwana trombocytozą O nadpłytkowości mówimy kiedy liczba płytek krwi wynosi powyżej 600000/ul (600 K/ul). Trombocytoza może być samoistna, związana z nadmierną produkcją megakariocytów w szpiku kostnym. Nadpłytkowość wtórna może pojawić się w przebiegu białaczki, czerwienicy prawdziwej, włóknieniu szpiku, po usunięciu śledziony, po ostrej utracie krwi, w przewlekłym alkoholizmie, w niedokrwistości hemolitycznej lub z niedoboru żelaza, w przebiegu nowotworów litych w tym płuca i trzustki oraz u stałych dawców krwi. Dowiedz się więcej o płytkach krwi z naszego forum medycznego. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! #1 Witam. Moja 11 miesięczna Córka ma podwyższony poziom płytek krwi. Robiliśmy Jej badania 2-krotnie i niestety wynik podobny. W tej chwili nie jestem w stanie podać dokładnie ile, bo jest noc a nie mam przed sobą tych bada, ale o ile pamiętam norma to 450 a Ona ma około 700. Ppzostale wyniki w normie (morfologia) . Chociaż są parametry są lekko podwyższone. Nasz Skarb problem z tym ma od samego początku. Już przy wypisie ze szpitala znalazłem wyniki,gdzie wynik też był nieprawidłowy. Byliśmy u lekarza rodzinnego i uspokoił nas . Powiedział, że nie ma czym się martwić ale dla "spokoju sumienia) zlecił ponownie morfologia i jakieś inne badania. Dodatkowo dostaliśmy skierowanie na USG brzucha. Martwię się strasznie czy to może być coś poważnego . Z nerw boli mnie brzuch Czy wiecie coś na ten temat? Czy podwyższony poziom płytek krwi oznacza jakąś poważną chorobę . W Internecie naczytalem się różnych historii na ten temat . Moja Córcia ma blada cerę . Od urodzenia na powieczkach cały czas ma widoczne dość mocno "pajaczki" A pod oczkami niewielkie sińce. Martwię się że może to oznaka jakiegoś choróbska,choć z drugiej strony ów niewielkie sińce mogła odziedziczyc po mnie. Proszę Was o pomoc. Radę. Informację. Pozdrawiam. reklama #2 A jak wychodzą pozostałe parametry krwi? Badałaś poziom żelaza? U mojej córki takie sińce pod oczami i bladość skóry jest objawem anemii. Postaram się później znaleźć wyniki by sprawdzić jak wyszły jej płytki krwi, gdy miała żelazo poniżej normy. edit. Moja akurat miała nieznacznie obniżone płytki krwi. A żelazo 34 przy normie od 60. Ostatnia edycja: 25 Marzec 2019 #3 POKAZYWALEM wyniki lekarzowi. Chyba od razu rzucilaby mu się w oczy anemia. A rzeczywiście moja Corcia jest blada. Może nigdy nie była mulatka ale jak oglądam zdjęć a gdy miała np 5 miesięcy była dużo bardziej "rumiana". Dodam że Mała cały czas jest na piersi . #4 Akurat w to że każdemu lekarzowi się rzuci w oczy, to nie wierzę. Objawy anemii są podobne do wielu innych dolegliwości. Zrób oprócz morfologii także poziom żelaza i TIBC (u mojej hemoglobina i hematokryt zawsze wychodziły dobrze w morfologii) i będziecie wiedzieć. A CRP badaliscie? #5 Badanie krwi . Wyniki że stycznia i połowy lutego #6 Po wynikach - naprawdę zbadałabym poziom żelaza. Hemoglobina jest blisko dolnej granicy, a MCHC jest obniżone (średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej). To jest najprostsze do wykluczenia, a leczenie polega na odpowiedniej suplementacji żelaza. W sumie trochę się dziwię, że lekarz nie zlecił CRP (lub chociaż OB), by wykluczyć stan zapalny w organizmie... A PCT powyżej 0,5 najczęściej świadczy najczęściej o infekcji bakteryjnej. A badałeś kał na obecność pasożytów? #7 Dostałem skierowanie na sto, mocz jeszcze raz badanie krwi i usg brzucha. #8 To zrób za jednym pobraniem dodatkowo poziom żelaza. Koszt badania to max 10zl + CRP (do 15zł). #9 Crp mam na skierowaniu. Pisałem ze słownikiem. Co podejrzewasz ? Anemia? reklama #10 Ciężko cokolwiek podejrzewać. Może być anemia. Moga być pasożyty. Może być infekcja bakteryjną.

niskie plytki krwi u noworodka forum